انا ژست میگیرد

چون آنا شعر خیلی دوست داره اینم یه شعر برا آنا:

از پشت کوه دوباره

خورشید خانوم در اومد

با کفشای طلا و

پیرهنی از زر اومد

زن عمو ازاینکه به وبلاگ من سر زدی ممنونم عمو رضا رو از طرف من ببوس


آهسته تو آسمون

چرخی زد و هی خندید

ستاره ها رو آروم

از توی آسمون چید



با دستای قشنگش

ابرا رو جابه جا کرد

از اون بالا با شادی

به آدما نیگا کرد



دامنشو تکون داد

رو خونه ها نور پاشید

آدمها خوشحال شدن

خورشید بااونها خندید...

---

سلام عمو جان خوشکلم منو زن عموت خیلی دوست داریم مواظب خودت باش عمویی...